• Au Pair Verhalen
Geplaatst September 30, 2019

Een nieuw thuis vinden

Leren omgaan met verandering – en met mezelf.

Door Gianna Liliana

Ik ben in februari 2018 begonnen met de aanmelding voor het Cultural Care Au Pair-programma. Sinds die tijd heb ik zo ongeveer alle Instagram-takeovers gezien, en ik raakte al snel geïnspireerd. Vanaf dat moment heb ik er echt continu van gedroomd au pair te worden!

 

En hier ben ik nu, met mijn eigen au pair-verhaal.

 

Mijn ervaring als au pair is echt een rollercoaster geweest! Ik woon nu ruim negen maanden in de VS en ik ben hier dolgelukkig. Maar ik heb echt wel wat ups en downs gehad voordat ik zover was. Laat ik bij het begin beginnen…

Een nieuw thuis vinden

Ik kwam in juli 2018 in de VS aan, en vanaf dat moment was mijn leven veranderd. Ik kwam bij een gastgezin in Rhode Island terecht. Hoewel ik superfijne herinneringen heb aan het prachtige kuststadje waar we woonden, werd het al snel duidelijk dat mijn gastgezin en ik niet bij elkaar pasten. Dus ging ik al na twee maanden de re-matching in. Dat vond ik heel moeilijk. Ik viel echt een paar stappen terug, ik ging aan alles twijfelen en stelde mezelf allerlei vragen. Ben ik niet goed genoeg om au pair te zijn? Moet ik mijn droom misschien opgeven en gewoon teruggaan naar Duitsland? Ik voelde me overal zo schuldig over, en ik had het gevoel dat ik niet volwassen genoeg was voor dit werk. Ik had zo enorm veel twijfels.

 

Maar ik gaf niet op, ik bleef vechten. En ik ben zo blij dat ik dat gedaan heb, want binnen de kortste keren had ik het geweldigste gastgezin ever gevonden. Ik ben in september naar Noord-Virginia verhuisd, en ik ben ongelooflijk blij dat ik volgehouden heb! Ik ben stapelverliefd geworden op Virginia en Washington D.C.

 

Nu zorg ik voor Kristian (Kit), een geweldig acht jaar oud jochie met licht autisme. Hij heeft me laten zien hoe vriendelijkheid en enthousiasme de wereld kunnen veranderen. Ik zorg ook voor de vijfjarige Viktoria (Tori). Tori is mijn vriendinnetje geworden, en mijn kleine zusje. Ik kan me geen leven zonder haar voorstellen. Ik had geen idee dat je zo van de kinderen van iemand anders kon houden. Natuurlijk zijn er ook wel lastige dagen met de kinderen, maar ik krijg er zóveel voor terug!

 

Het allermooiste aan mijn werk vind ik hoe de kinderen zich ontwikkelen. Toen ik net bij het gezin kwam, had Tori bijvoorbeeld niet echt veel vriendjes en vriendinnetjes. Ze was best verlegen. Maar inmiddels is ze de koningin van de speeltuin – iedereen wil met haar spelen! Kit had in het begin veel moeite met lezen en schrijven, maar dat is inmiddels enorm verbeterd. Van zijn autisme merk je maar heel weinig en hij is vooral een heel bedachtzaam mannetje. Ik ben supertrots op hem. Toen ik hem voor zijn verjaardag een ‘Fun Day’ gaf, een hele dag vol leuke dingen voor ons tweetjes, was hij ongelooflijk blij. Ik kreeg zo’n enorme knuffel; ik kreeg er tranen in mijn ogen van. Ik voelde me enorm geliefd en echt deel van het gezin.

 

Eerlijk gezegd is mijn eigen persoonlijkheid ook enorm ontwikkeld, omdat ik zo van mijn leven en het werk met de kinderen hier heb leren houden. Ik moet toegeven dat ik in eerste instantie niet erg onder de indruk was van Virginia. Maar langzaam maar zeker begon ik de schoonheid van de staat te zien. Vooral het voorjaar en het najaar zijn hier heel bijzonder. Er is zoveel natuur, en elke keer als ik met de auto door de bossen rij voelt dat nog steeds speciaal.

 

Ik heb ook geweldige vrienden en vriendinnen gemaakt, zowel Amerikanen als mede-au pairs. We spreken elke donderdagavond af bij mijn favoriete café. Dan is er altijd een open-mic night, waar jonge artiesten komen optreden. Het is geweldig om te zien hoe die in de loop der tijd steeds beter worden. Ik weet inmiddels aardig de weg in en rond mijn woonplaats Manassas; ik heb de gps al bijna niet meer nodig. Vaste gewoonten maken echt het verschil – daardoor wordt een plek pas echt je thuis. Toen ik in de voorjaarsvakantie in mijn eentje naar Denver, Colorado ging, had ik een beetje heimwee. Geen heimwee naar Duitsland, maar naar mijn huis in Virginia! Dat had ik nooit verwacht.

Een nieuw thuis vinden

Door de VS reizen is een van mijn grootste hobby’s geworden. Ik ben tot nu toe in 15 staten geweest. Ik ben op een heleboel plekken verliefd geworden, en ik ben enorm dankbaar voor al die ervaringen. Ik vind het lastig om een lievelingsplaats te kiezen, maar San Diego in Californië en Austin in Texas staan hoog op de lijst! Hoewel reizen niet altijd perfect is, word je er wel meer open-minded van ten opzichte van andere mensen en culturen.

 

De tijd is omgevlogen, en nu zit mijn tijd met mijn gastgezin er helaas alweer bijna op. Maar het goede nieuws is: mijn avontuur is nog niet afgelopen. Ik ga nog negen maanden als au pair bij een ander gezin in San Francisco werken! Het zal ongetwijfeld lastig worden om ergens anders een nieuw leven te beginnen, maar ik weet zeker dat dit de juiste beslissing is geweest. Ik verheug me erop nieuwe herinneringen te maken, nieuwe mensen te leren kennen en een hechte band op te bouwen met mijn nieuwe gastkindjes. Reizen, geweldige vrienden maken, in de winter een beetje depri zijn en me door kleine dingetjes laten verwonderen… volgens mij heb ik alles wel gedaan. En nu wil ik graag anderen inspireren en aanmoedigen om hun eigen avontuur te beginnen. Én ze vertellen dat ze nooit moeten opgeven!


Hoi, ik ben Gianna Liliana uit Duitsland! Ik ben 19 jaar oud en ik woon heel fijn in Manassas, een prachtig klein stadje in het noorden van Virginia. Ik heb een paar bijzondere talenten. Zo kan ik van zo ongeveer álles hyperenthousiast en blij worden, ken ik alle 50 Amerikaanse staten én hun hoofdsteden uit mijn hoofd, en heb ik een heel ‘Amerikaans gevoel voor humor’!

Meest populair

Meer van Au Pair Verhalen

A line drawing of a gumball machine

Deel jouw verhaal!

We zijn op zoek naar een gepassioneerde content creator om een bijdrage te leveren aan onze blog. Dien vandaag jouw verhaal in en geef anderen een kijkje in het leven van een au pair!

Kom meer te weten