• Au Pair Verhalen
Geplaatst January 14, 2020

Mijn passie terugvinden

Hoe ik uit mijn comfortzone ben gestapt.

Door Nathalie Klinser

De dingen die je het meest inspireren, die je een hele nieuwe kant op leiden en je voor altijd veranderen, beginnen soms vanuit iets heel kleins. Ikzelf heb mijn passie teruggevonden via een Amerikaanse feestdag die helemaal nieuw voor mij was: Thanksgiving!

 

Ik had nooit verwacht dat ik door deze Amerikaanse feestdag weer aan het hardlopen zou gaan… en uiteindelijk een van de belangrijkste dingen van mijn bucketlist kon afstrepen.

 

Dat kwam zo: mijn gastgezin organiseerde dat jaar Thanksgiving bij hen thuis, en alle familieleden van over de hele VS kwamen eten. Er waren in totaal ongeveer 25 mensen (drie generaties), inclusief de Oostenrijkse au pair – ik dus. Thanksgiving gaat vooral over heel veel eten. En daarom besloot mijn gastgezin om ons allemaal als familie op te geven voor de 5 kilometer-editie van het hardloopevenement The Turkey Trot bij ons in de stad. Ze wisten dat ik van hardlopen hield en ik wilde ze niet teleurstellen, dus ben ik drie weken van tevoren begonnen met trainen.

 

Ik zal eerlijk zijn: ik was nooit zo dol op sporten. Ik vond het saai en vermoeiend. En dan nog iets: het evenement begon om half acht ’s morgens op een koude, mistige novemberdag. Niet bepaald het meest inspirerende weer, en op vroeg opstaan ben ik ook al niet dol. Maar opgeven was geen optie, dus beloofde ik mezelf dat ik na die vijf kilometer al het lekkers mocht eten dat thuis op me lag te wachten, zonder me schuldig te hoeven voelen over hoeveel ik daarvan zou aankomen. En dat werkte!

 

En zo brak Thanksgiving aan, de dag waarop ik vroeg moest opstaan en moest gaan rennen. En nu komt het grappige: het was die ochtend ontzettend koud en mistig, dus mijn gastkinderen hadden helemaal geen zin om de deur uit te gaan – zoals we stiekem al hoopten. De jongste bleef daarom thuis bij mijn gastmoeder. Mijn gastvader heeft de hele weg geprobeerd het oudste kind zover te krijgen om mee te doen, maar uiteindelijk bleef ik als enige deelnemer over. Ik praatte mezelf moed in en dacht: “ik wil mijn gastgezin en mezelf trots maken. Dus ik zet door en ga voor ons als familie rennen.

 

Het klinkt misschien afgezaagd, maar ik zeg het toch: dit was de eerste stap waardoor ik mijn passie voor hardlopen en sporten heb teruggevonden. Als student liep ik ook veel hard, maar eigenlijk voelde het meer als iets dat ik moest doen om gezond te blijven dan dat ik het echt leuk vond.

Mijn passie terugvinden

Er was iets in me veranderd: ik genoot, en ik besefte dat hardlopen echt leuk kan zijn.

Ik had nog nooit eerder aan een hardloopwedstrijd meegedaan, en de energie van alle deelnemers en toeschouwers was geweldig, echt onbeschrijfelijk. Ik heb zo van deze loop genoten!

 

Daarna ben ik me ook voor andere evenementen gaan inschrijven. Een ‘bubble run’ bijvoorbeeld, waarbij je door een heleboel schuim rent, een hardloopwedstrijd door mijn nieuwe thuisstad op Onafhankelijkheidsdag, een sponsorloop voor de school van mijn gastkind; het ene evenement leidde steeds tot het volgende. En toen kwam het eerste weekend van november. Ik was met mijn beste vriendin Julia (ook au pair!) in New York City om mijn verjaardag te vieren, en toevallig werd op die dag de New York City Marathon gehouden.

 

Natuurlijk gingen we kijken en de atleten aanmoedigen. En toen zei ik, eigenlijk meer als grapje, dat ik dat ook wilde. Dat ik hoe dan ook één keer in mijn leven deze marathon zou lopen. Op dat moment lachten we erom, maar de gedachte was daarmee wel geboren. Ik wilde dit écht!

 

Nadat ik in 2017 na mijn tijd als au pair weer naar huis was gegaan, realiseerde ik me dat als ik iets wilde bereiken, ik er gewoon voor moest gaan en er alles aan moest doen.

 

Dus, lang verhaal kort: ik besloot mee toe doen aan de New York City Marathon 2018! Ik was er helemaal klaar voor om de wereld en mezelf te laten zien dat ik dit kon, ook al zag ik er misschien niet uit als een typische marathonloper met de perfecte lichaamsbouw en het ideale gewicht.

Mijn passie terugvinden

Als je maar echt wilt, dan kun je overal naartoe en alles doen – hoe onbereikbaar het ook lijkt.

 

Ik kan nu met gepaste trots zeggen dat ik de marathon van NYC zonder blessures, kramp of demotivatie in 5 uur en 28 minuten heb uitgelopen. Vergeleken met de echte atleten is dat natuurlijk een tijd van niks, maar het ging mij er alleen om dat ik de finish wilde halen. En dat is gelukt!

Mijn passie terugvinden

De hele ervaring was onbeschrijfelijk bijzonder. Het was een enorm feest voor de hele stad, en je krijgt het gevoel dat heel New York City trots op je is. Vooral de volgende dag, als je van iedereen complimentjes krijgt omdat je natuurlijk de hele dag met die medaille om je nek loopt.

 

Nadat ik over de finish was gekomen, voelde ik me alsof ik alles in het leven aankon. Echt alles. En ik had ook het gevoel dat ik een enorme stap had gezet in termen van persoonlijke groei en ontwikkeling.

 

Eén ding weet ik zeker: deze ervaring vergeet ik nooit. En het begon allemaal met die ene Turkey Trot op 24 november 2016, dankzij mijn gastgezin! Grappig toch, hoe de dingen kunnen lopen?

 

Nu denk ik er elk jaar op Thanksgiving aan hoe dankbaar ik ben voor die kettingreactie die me heeft gebracht waar ik nu ben. Geloof mij, als je me twee jaar geleden had verteld dat ik ooit 42,195 kilometer zou rennen en heelhuids over de streep zou komen, dan had ik je keihard uitgelachen. Maar na een jaar als au pair is er niks meer dat je nog kan tegenhouden, en niks dat je niet kunt. Dus kom uit je comfortzone en zet de eerste stap, dan volgt de rest vanzelf. Je weet nooit wat het leven te bieden heeft!


Meest populair

Meer van Au Pair Verhalen

A line drawing of a gumball machine

Deel jouw verhaal!

We zijn op zoek naar een gepassioneerde content creator om een bijdrage te leveren aan onze blog. Dien vandaag jouw verhaal in en geef anderen een kijkje in het leven van een au pair!

Kom meer te weten